Van een paar boeien tot Japans touwwerk: wat het is, wat je nodig hebt en welke gewoontes ervaren mensen aanhouden om het veilig te houden.
Bondage is het beperken van iemands bewegingsvrijheid als onderdeel van erotisch spel: vastbinden met touw, vastmaken met boeien, of iemand alleen maar opdragen de handen boven het hoofd te houden. Het is de B van BDSM, en voor veel mensen het eerste wat ze uitproberen. Deze pagina is een begin: wat bondage en shibari zijn, wat je in huis haalt, en wat in de scene gangbaar is om het veilig te houden.
Shibari is Japanse touwbondage. Het woord betekent zoiets als binden of vastknopen; je hoort ook de naam kinbaku. Waar het bij gewone bondage vooral om het resultaat gaat, iemand ligt vast, gaat het bij shibari net zo goed om het binden zelf: het touw wordt langzaam en met aandacht gelegd, in patronen die ook mooi zijn om naar te kijken. Daarvoor gebruik je meestal touw van jute of hennep.
Shibari is dus een vorm van bondage, niet iets anders. Touwbondage is het algemene woord voor alles wat met touw gebeurt, in welke stijl ook.
Wie vastgebonden wordt, geeft de controle uit handen en hoeft even niets meer te beslissen. Veel mensen beschrijven dat als rust. Wie bindt, draagt de verantwoordelijkheid en heeft alle aandacht bij de ander. Voor sommigen is het een opmaat naar seks, voor anderen staat het er los van. Bondage past vaak bij een machtsdynamiek, maar dat hoeft niet; meer over die rollen staat op dominant en onderdanig.
Wat ervaren mensen afraden: dun koord en tiewraps, die in de huid snijden; gladde sjaals en stropdassen, waarvan de knoop onder spanning zo strak trekt dat je die niet meer loskrijgt; en metalen handboeien, die hard op de pols drukken.
Dit is geen medisch advies. Het zijn de gewoontes die je op vrijwel elke workshop als eerste hoort.
Wat je vooraf afspreekt over grenzen, staat uitgebreider op de pagina over veilig BDSM.
Praat erover voordat er touw in de buurt is: wat wil je allebei, wat zeker niet, en hoe zeg je stop. Begin daarna eenvoudig. De polsen voor het lichaam, niet op de rug; tien minuten, geen uur; in een houding die ook zonder touw prettig is. Wie vastzit, blijft vertellen hoe het voelt, en wie bindt, blijft ernaar vragen.
Maak rustig los en neem daarna de tijd: een deken, iets te drinken, even napraten over wat fijn was en wat niet. Dat heet nazorg (aftercare), en het hoort er net zo bij als het binden. Afdrukken van touw in de huid zijn gewoon en trekken meestal vanzelf weg.
Knopen leer je slecht van een foto. Wie verder wil dan polsen en enkels, leert het van mensen: op een workshop, of op een peer rope-avond, een avond waarop mensen met eigen touw samen oefenen en van elkaar afkijken.
Data en locaties van zulke avonden veranderen; kijk daarom altijd bij de organisator zelf. In Rotterdam organiseert Queertied, een queer touwgroep, een maandelijkse peer rope-avond. We hebben nagekeken dat die bestaat en actief is; we hebben er geen band mee.
Weet je niet wat er bij jou in de buurt is, vraag het dan op een munch. Daar zitten de mensen die weten waar les wordt gegeven en welke avonden geschikt zijn voor beginners.
THE CAGE is een internationale BDSM-community met profielen, blogs, een forum en chatrooms. Lid worden is gratis, en het forum en de chatrooms ook. De voertaal is Engels, en na het inloggen is ook de site nog grotendeels Engels; Nederlands wordt stap voor stap toegevoegd, onder de naam Nederlands (beta).
Bondage is elke manier om iemands bewegingsvrijheid te beperken, met boeien, tape of touw. Shibari is één vorm daarvan: Japanse touwbondage, waarbij ook het binden zelf en het patroon van het touw ertoe doen.
Katoenen touw is zacht en betaalbaar, en daarmee een goed begin. Jute en hennep zijn stugger en worden vooral voor shibari gebruikt. Dun koord en gladde sjaals raden ervaren mensen af.
Er zijn risico’s, vooral voor doorbloeding en zenuwen, en vooral als iemand alleen wordt gelaten of als er iets om de hals zit. Daarom houden mensen in de scene vaste gewoontes aan: nooit alleen laten, een schaar binnen handbereik, niets om de hals en een stopwoord.
Daar bestaat geen vaste tijd voor; het hangt af van de houding, het materiaal en de persoon. Begin kort, met minuten in plaats van uren, vraag steeds hoe het voelt en maak los zodra iets tintelt of doof wordt.
Spreek dan vooraf een teken af dat het stopwoord vervangt, zoals een voorwerp laten vallen of een aantal keren knijpen. Zonder zo’n teken begin je niet.
Een eenvoudige knoop wel. Maar een video ziet niet wat jij doet en zegt niet waar het touw verkeerd ligt. Wie verder wil, leert het op een workshop of een peer rope-avond, waar iemand kan meekijken.
Een profiel aanmaken is gratis, en het forum en de chatrooms ook. De gesprekken daar zijn in het Engels.
Word lid